پرونده عملیاتی کاهش ضریب تبدیل FCR در مرغداری گوشتی

پرونده عملیاتی کاهش ضریب تبدیل FCR در مرغداری گوشتی

در یک واحد مرغداری گوشتی در شهرستان گناباد با ظرفیت ۱۵٬۷۵۰ قطعه (ابعاد سالن ۱۵×۷۰ متر و تراکم ۱۵ قطعه در هر مترمربع)، در یکی از دوره‌های پرورش ضریب تبدیل خوراک (FCR) برابر با ۱٫۹۴ ثبت شد. مصرف دان مطابق برنامه تغذیه انجام می‌شد و تلفات در سطح ۲٫۵ درصد قرار داشت که در محدوده قابل قبول مدیریتی محسوب می‌شود. با این حال، وزن میانگین در ۴۲ روزگی ۲٫۲۳ کیلوگرم گزارش شد و بخشی از دان مصرفی به‌صورت مشهود در بستر اطراف خطوط تغذیه مشاهده می‌شد.
بررسی میدانی نشان داد حدود ۴ تا ۶ درصد خوراک مصرفی به دلیل محدودیت طراحی دانخوری‌های بشقابی نسل قدیم و تنظیمات نامناسب، پیش از مصرف واقعی به بستر منتقل می‌شود. پس از اصلاح ساختار سیستم دانخوری و بهینه‌سازی تنظیمات، در دوره بعدی ضریب تبدیل به ۱٫۷۸ کاهش یافت و وزن ۴۲ روزگی به ۲٫۴۶ کیلوگرم رسید، در حالی که تلفات در همان سطح ۲٫۵ درصد باقی ماند. این نتایج نشان می‌دهد بهبود عملکرد حاصل افزایش کارایی مصرف خوراک بوده است. در ادامه به بررسی جزییات بیشتر این تجربه میپردازیم.

پس از اصلاح ساختار سیستم دانخوری و بهینه‌سازی تنظیمات، در دوره بعدی ضریب تبدیل به ۱٫۷۸ کاهش یافت و وزن ۴۲ روزگی به ۲٫۴۶ کیلوگرم رسید، در حالی که تلفات در همان سطح ۲٫۵ درصد باقی ماند. این نتایج نشان می‌دهد بهبود عملکرد حاصل افزایش کارایی مصرف خوراک بوده است. در ادامه به بررسی جزییات بیشتر این تجربه میپردازیم.

در یک واحد مرغداری گوشتی در شهرستان گناباد با ظرفیت ۱۵٬۷۵۰ قطعه (ابعاد سالن ۱۵×۷۰ متر و تراکم ۱۵ قطعه در هر مترمربع)، در یکی از دوره‌های پرورش ضریب تبدیل خوراک (FCR) برابر با ۱٫۹۴ ثبت شد. مصرف دان مطابق برنامه تغذیه انجام می‌شد و تلفات در سطح ۲٫۵ درصد قرار داشت که در محدوده قابل قبول مدیریتی محسوب می‌شود. با این حال، وزن میانگین در ۴۲ روزگی ۲٫۲۳ کیلوگرم گزارش شد و بخشی از دان مصرفی به‌صورت مشهود در بستر اطراف خطوط تغذیه مشاهده می‌شد.
بررسی میدانی نشان داد حدود ۴ تا ۶ درصد خوراک مصرفی به دلیل محدودیت طراحی دانخوری‌های بشقابی نسل قدیم و تنظیمات نامناسب، پیش از مصرف واقعی به بستر منتقل می‌شود. پس از اصلاح ساختار سیستم دانخوری و بهینه‌سازی تنظیمات، در دوره بعدی ضریب تبدیل به ۱٫۷۸ کاهش یافت و وزن ۴۲ روزگی به ۲٫۴۶ کیلوگرم رسید، در حالی که تلفات در همان سطح ۲٫۵ درصد باقی ماند. این نتایج نشان می‌دهد بهبود عملکرد حاصل افزایش کارایی مصرف خوراک بوده است. در ادامه به بررسی جزییات بیشتر این تجربه میپردازیم.

پیشتر در مقاله ای به صورت کامل به مسیله ضریب تبدیل خوراک در طیور پرداخته ایم که مطالعه آن میتواند مفید باشد.

ارسال نظر